به خاطر تو

و من که رهگذری از تبار بارانم
هنوز فرق تو را با خودم نمی دانم
تو هفت چلچله کوچی بهار تازه ی من
من شکسته اسیر چهل زمستانم
"تبر بگیر و برآشوب و تن به تن بشکن
مرا که شاخه ای از یک درخت عریانم"
شبی بهشت خدا را به 1 آوردم
به اسم سیب رسیدم شکست دندانم
همان شبی که لبانت شراب می خوردند
دو سنگواره ی انسان میان فنجانم
ترانه سایه ندارد؟ترانه بی برگ است ؟
به خاطر تو از این پس درخت می خوانم
سپند و کندر و آتش چه قابلی دارد؟
بیا بیا که برایت غزل بسوزانم

حامد حسین خانی