تو برام پنجره هستی میون این همه دیوار

فهمیدن بعضی چیزها کار ساده ای ست... به سادگی افتادن یک برگ هوش زیادی نمیخواهد، کافیست تکه های پازل را خوب کنار هم بنشانی و با چشمان باز نگاه کنی آنقدر نشانه هست که می دانی قاصدک چه خبری برایت آورده... فهمیدن بعضی چیزها ساده است... اما کنار آمدن با آنها سخت...

حرف هایی که مثل روز روشن اند اما باور نمیکنی... آخر خواب دیده ای... خوابی که خواب نبوده خوابی که مثل روز روشن بوده...

امروز عجیب بود همه چیز مشخص، اما نا معلوم همه چیز ساده، اما مبهم... آدم های آشنا که غریبه ای در پشت آنها پنهان شده بود راز امروز را نفهمیدم

آدم اگر عاشق باشد از فرط مسئولیت پای همه چیز می ماند... حتی اگر لبه تیغ باشد می ایستد...

گیسوان سفید شده انگشتانی با چسب هایی برای بستن دهان زخم ها و سکوت و سکوت ... کاش دهان باز می کرد...

این همه راه و من گمراه پا در کدام راه بگذارم ... خدایــــــــا تو پیشتر برو تا من به دنبال رد پایت بیایم من راه بلد می خواهم

تو رو آرزو نکردم ته تنهایی جاده آخه حتی آرزوتم واسه من خیلی زیاده تو رو آرزو نکردم این یعنی نهایت درد خیلی چیزا هست تو دنیا که نمیشه آرزو کرد ترانه:روزبه بمانی

امروز بعد از این همه دل تپیدن مثل همیشه همه چیز در یک لحظه تمام شد نمیدانم باید هنوز حرف دلم را گوش کنم یا نه گوشم به این حرف ها بدهکار نباشد

همیشه باید انتظار را قدم زد...

ما مست بودیم و نشانی از تاک نبود...

مرگ به ما نیشخند میزنه و ما به مرگ سلام می کنیم... امشب چقدر سنگینه پر از خداحافظی... پر از از دست دادن، نبودن...

خدا را دیدم ... گوشه ای آرام می گریست ... من هم کنارش رفتم و گریستم ... هر دو یک درد داشتیم ... آدمـــــهـــــا

آدمیان از خاک سرشته می شوند و دل از ملاط بهشت و بزرگی آدمی بواسطه همین دل است

امشب درست رأس ساعت 20 در روز 20 ام کلید را دادم و همه چیز در یک لحظه تمام شد.

آدم ها غریب می آیند و آشنا می روند... و حالا ای غریب آشنا بی آنکه پشت سرت آب بریزند... بی گریه بگو خداحافظ که این خداحافظی تعبیر وارونه رویای تو بود.