دردی است غیر مردن آن را دوا نباشد پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

ترک من خراب شب گرد مبتلا کن

ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها

خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن

از من گریز تا تو هم در بلا نیفتی

بگزین ره سلامت ترک ره بلا کن

ماییم و آب دیده در کنج غم خزیده

بر آب دیده ما صد جای آسیا کن

خیره کشی 1 ما را دارد دلی چو خارا

بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن

بر شاه خوبرویان واجب وفا 1

ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن

1ی'>دردی است 1 1 آن را 1'>دوا نباشد

پس من 1 1 1 درد را دوا کن

مولانا